nu een echt verhaal

Hoihoi,

Tjah toen ik het vorige verhaaltje ging typem was ik eigenlijk alleen ff van een bar een internetcafe ingewaggeld en was derhalve niet echt geinspireerd om een lang onderhoudend verhaal te typen ;)

Ik typ nu blind, want alle toetsen zijn hier met thais/lao schrift beplakt. Maar door het vele verhalen schrijven gaat het me nog best goed af..

Iig: We zijn Laos binnengekomen bij de friendshipbridge ten zuiden van Vientiane, de hoofdstad. Nu moet je niet denken  oh weer zon chaotische aziatische stad. Want nee, het is mini (vergeleken met wat wij steden noemen dan). Ze hebben pas net een paar jaar verharde wegen, en het grootste gedeelte zijn dus nog gewoon modderweggetjes, en er is echt helemaal niets. Wat wel weer grappig was is dat je de invloed van de kolonisatie door Frankrijk goed kan zien. Er staat er namelijk gewoon doodleuk een Arc de triomfe, en je kan er pain du chocolat en croisantjes bestellen dat het een lieve lust is. Maargoed om daarvoor nou dagen te blijven hangen is ook overdreven.. (bovendien kun je door het hele land nog heerlijke baquettes eten :p)

De volgende dag zijn we dan ook naar Vang Vieng vertrokken. Vroeger een schattig dorpje waar de kippen en varkens lopen, nu een schattig dorpje waar kippen, varkens en dronken touristen lopen (achja wie ziet het verschil)

De voornaamste bezigheden daar zijn grotten bekijken, zwemmen en tuben (Wat? jaja, ik leg het zo uit, niet zo ongeduldig)

Nou nadat we goed en wel gesettled waren, de volgende morgen, zijn we dus maar wat grotten gaan bezoeken, op eigen houtje. We zijn nou niet echt in spectaculaire grotten beland, maar wat wel grapppig was was dat we een gids van 9 jaar oud hadden.

Die avond zijn we toevallig mensen tegengekomen die Thijs al eerder ontmoet had. Een stel (Nick en Yvonne) en hun dochtertje van drie (Rachel) . Hele aardige mensen en Rachel was helemaal verliefd op Thijs.

De volgendende dag zijn we toen met zn allen naar een grote grot geweest waar ook een meertje was waar je lekker in kon zwemmen. En deze grot was we het bezoeken waard want we hebben er zo'n twee uur in rondgeklauterd (je kon niet echt verdwalen want het ging niet echt heel ver of diep)

Nou en de volgende dag dus tuben. Dit houd in: in een rubberen band de rivier afdobberen. Wat is daar nou zo geweldig aan hoor ik jullie denken. Maar als je daar nou eens bij bedenkt dat er langs de hele rivier barren zijn gebouwd met grote stellages voor tokkelbanen en trapezes waarmee je van een flinke hoogte het water in kan springen? En dat er in die barren ook wel wat biertjes genuttigd worden (beerlao, een van de lekkerste bierjes die je ooit hebt geproefd). En gebeachvolleyd?
Juist! Best wel erg leuk dus.

Je snapt het de volgende dag werd er doodleuk opnieuw de tube bijgepakt.
 Wat wel echt vervelend is, en dan bedoel ik ook echt heel erg (ik wil geen groffe taal gebruiken dus verzin dat er maar bij) is dat tijdens het tuben mijn camera en wat van Thijs' geld verdwenen is... Of we het nou zijn laten liggen of het is gejat weten we niet. Maar toen we de tweede dag gingen rondvragen (het was de eerste dag gebeurt) bij het tubestation en de bar waar we het voor het laatst hadden gezien hadden ze niets gevonden.
Dus zogauw we in een land zijn waar de politie wel behoorlijk Engels spreekt snel aangifte doen en dan kunnen we als het goed is wel het geld van de verzekering krijgen. Jammer is dat je met zo'n verzekering je foto's niet terugkrijgt. Maargoed, er is nu niets meer aan te doen en ookal heb ik er stevig van gebaald, ik wil het niet de sfeer laten verpesten dus ik probeer het voorlopig maar ff achter me te schuiven.

Nu zitten we in Pakse (na een reis van 18 uur op kleine bankjes) en morgen waarschijnlijk naar de 4000 eilandjes in de Mekong.

doegdoeg

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer